De Nota Ecologische Verbindingszones (RIS159450), vastgesteld door de gemeenteraad in januari 2009 ) wijst 12 ecologische verbindingszones aan. De grote Haagse groengebieden zijn op deze manier met elkaar en het buitengebied verbonden.

Het groen krijgt de ruimte om zoveel mogelijk natuurlijk te groeien. Er leven dan ook veel planten en dieren. Via de zones verplaatsen zij zich makkelijk van het ene naar het andere gebied.

Ecologische verbindingszones worden zoveel mogelijk natuurlijk beheerd. De periodieke dunning van bomen is een van de belangrijkste beheermaatregelen. Zo blijven er bomen van verschillende leeftijden staan. Door dunning ontstaan gaten in het kronendak en krijgen struiken en kruiden dichterbij de grond extra licht. Zo kunnen er nieuwe bomen, kruiden en struiken groeien. Wanneer dit niet spontaan gebeurt, worden op deze open plekken nieuwe bomen geplant.
De Ecologische Verbindingszones behoren tot de Stedelijke Groene Hoofdstructuur (SGH. Zie bij het Groenbeleidsplan op deze site).
Alle ecologische zones staan onder druk van de stedelijke activiteiten, doorsnijding met wegen, watergangen die via duikers doorlopen, recreatief gebruik en uitlaten van honden. Er zijn barrières voor amfibieën, zangvogels, kleine (lopende) zoogdieren en vleermuizen. Zo kan kap van bomenrijen (ecologische verbinding!) voor vogels en vleermuizen grote problemen opleveren. Oplossingen voor al dit soort knelpunten zijn maatwerk.

Vanwege de crises zijn maar weinig maatregelen gerealiseerd.

> Bekijk de nota Ecologische Verbindingszones op de site van de gemeente